.RU

EUROPA WSCHODNIA - Rozszerzenie do systemu wampir: maskarada


EUROPA WSCHODNIA



Sabat nie wykazuje większego zainteresowania Europą Wschodnią. Żadna część Grecji ani Turcji nigdy nie znajdowała się pod wpływami Sabatu. Starsi klanu Tzimisce w sojuszu z Inconnu skupiają swe wpływy w Rumunii i niezliczonej liczbie małych Republik Bałtyckich. Nadzorując miasta trwają w ufortyfikowanych przez siebie posiadłościach. Niedawne wydarzenia w Związku Radzieckim zaniepokoiły wielu Matuzalemów, zmuszając ich do ocknięcia się z nieproduktywnej drzemki i podjęcia stosownych działań, nikt jednak nie wie jakich.

Niepowodzenie Rady Brujah w Związku Radzieckim z pewnością będzie miało swój wpływ na Sabat. Wielu starszych Sabatu zastanawia się, co może się wydarzyć jeśli Stary Klan Tzimisce i Inconnu połączą swe siły z potęgą, która zniszczyła na tych terenach Radę. Może to oznaczać koniec zarówno Sabatu, jak i Camarilli.

AUSTRALIA



Obecność Sabatu w Australii jest znikoma, łącznie około 40 członków. Sabat Australijski wyróżnia unikalny zwyczaj wybierania na nowych rekrutów tylko swoich śmiertelnych krewnych. Wampirów australijskich jest niewiele, ale każdy z nich posiada duże wpływy. Raz do roku, niby członkowie korporacji odbywający regulaminowe zebranie, gromadzą się, aby omawiać sprawy sekty. Uznają tylko jednego arcybiskupa, mimo iż jedyny przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, aby służyć jako kardynał. Australijski Sabat wciąż puszy się, niby angielska szlachta, w uzurpowanym poczuciu wyższości nad innymi wampirami. Jednak to się kończy, od kiedy zaczęli pojawiać się "niepożądani" Sabatnicy. W Australii istnieją dwie sfory nomadyczne, każda po pięciu członków. Nomadzi są traktowani przez zgromadzenia jako ktoś gorszy, jednakże zgromadzenia mają ich na oku i sprzątają pozostawiany przez nich nieporządek.

AFRYKA



Sabat niewiele ma do powiedzenia w Afryce. Posiada w tym rejonie kila sfor nomadycznych oraz zgromadzeń, jednak na ten oddział regionalny Sabat łoży raczej niewielkie sumy. O wiele większą władzę na Czarnym Lądzie posiadają Camarilla, Setowcy, Lupini i inne istoty ponadnaturalne. Członkowie sekty nie mają żadnego interesu w pchaniu się w ich krwawe rozgrywki. Afrykańscy członkowie Camarilli sprawia wrażenie o wiele bardziej utalentowanych w sztuce Taumaturgii niż pozostałe, za wyjątkiem klanu Tremere, wampiry organizacji. Sabat nie widzi żadnych korzyści w zakładaniu tutaj swoich placówek. Koszty takiego przedsięwzięcia byłyby wyższe niż sekta może sobie na to pozwolić, szczególnie że w Północnej Ameryce cały czas trwa Jyhad.

ŚRODKOWY I BLISKI WSCHÓD



Sabat nie ma żadnej władzy na Środkowym i Bliskim Wschodzie. Assamici, Słudzy Seta, magowie i inne frakcje Rodziny są wyjątkowo aktywne w tym rejonie brutalnie rozprawiając się ze wszelkiego rodzaju intruzami.

AZJA



Aż do czasów współczesnych Sabat w Azji nie był reprezentowany. Amerykański Sabat wysłał do Wschodniej Azji grupę specjalnie wybranych członków, aby założyli w tym rejonie schronienia Sabatu i poprzestał na tym, jako że sekta nie bardzo angażuje się w działalność inną, niż odbijanie miast w Ameryce. Poza tym, że część zachodnich wampirów zamieszkuje rejony w pobliżu Hong-Kongu, do Sabatu dotarły informacje o próbach Tremere usadowienia się na Dalekim Wschodzie. Sabat postanowił temu przeciwdziałać.

Nie obeznany z miejscową kulturą Sabat napotkał nieprzewidziane trudności: Gaki, Koty oraz innych ponadnaturalnych wrogów, z jakimi nigdy dotąd nie zetknęły się wampiry Sabatu. Niektórzy orientalni nieumarli mogą poruszać się za dnia, co bardzo zaniepokoiło przywódców Sabatu. Z tego powodu wampiry Sabatu wydelegowane do azjatyckiej misji zaczęły posługiwać się nową taktyką, nigdy dotąd nie używaną przez sektę: na wzór Ozyrysa poczęli gromadzić duże ilości ghuli z miejscowych, które miały ich chronić przed Gaki i Kotami.

IDEOLOGIA SABATU



Złóż obietnice nowego życia

Złóż swe życie w ofierze.

- Joy Division, "Leaders of Men"



Wampiry Sabatu odróżniają się od innych wampirów absolutną lojalnością względem własnej sekty i wiarą w osobistą wolność. Istnienie Sabatu wspiera się na tych dwóch zasadach: lojalności i wolności. Cała działalność sekty ma sprzyjać ich zachowaniu. Sabat wierzy, że Camarillę założyli Przedpotopowcy, po to aby ułatwić sobie przeprowadzenie Gehenny. Sabat istnieje w celu powstrzymania Starożytnych poprzez rozpowszechnianie wiedzy o ich dominacji i tworzenie armii wampirów wystarczająco silnych, aby się im przeciwstawić.

Wiele wampirów Sabatu wierzy w stworzenie sekty przez samego Kaina, działającego w przebraniu starszego Ravnos. Nie ma żadnych dowodów na potwierdzenie tego przypuszczenia, wiadomo jednak, że po zdradzie Buntu przez przywódców Brujah to Matuzalem Ravnos imieniem Vestgeir był siłą utrzymującą anarchistów w jedności. Vestgeir zniknął wkrótce po Jyhadzie Sabatu przeciwko Camarilli w XVI i XVII stuleciu. Nikt nigdy nie odkrył, co się z nim stało. Po jego zniknięciu pojawiły się plotki, że Vestgeir to Kain. Patrząc wstecz na jego dokonania można uznać to za możliwe. Wiele wampirów sekty z radością znalazłoby jakiś przekonujący dowód na potwierdzenie tego przypuszczenia. Wiara w to jest podstawą religijnej doktryny Ścieżki Kaina. Natomiast wielu członków Sabatu używa argumentu o założeniu sekty przez Kaina, gdy próbuje nawracać anarchistów i innych członków Rodziny.

Sabat jest nie-żywym potwierdzeniem, że przetrwają tylko najsilniejsi. Pomimo wysiłków starszych Camarilli, mimo jej liczebnej przewagi i niezliczonych prób zniszczenia Sabatu, sekta przetrwała. Sabat przyjął ideę wampirzego Darwinizmu, silnie promieniującą na metody praktycznego działania sekty, w szczególności tworzenie nowych członków. Wybierając kandydatów sekta pozostawia wyłącznie najsilniejsze osobniki, a po przemianie poddaje je próbom mającym wykazać zdolność do istnienia.

Wampiry nie są ludźmi - z czego członkowie Sabatu doskonale zdają sobie sprawę. W odróżnieniu od głupców z Camarilli nazywają siebie wampirami, a nie Rodziną. Do siebie zwracają się: bracie lub siostro. Mówiąc o sobie nie używają słowa "Rodzina", co najwyżej w szyderczym kontekście. Sabatnicy stoją na szczycie łańcucha pokarmowego. Nie starają się zatem być ludzcy, ponieważ nie są ludźmi. Zamiast tej namiastki poszukują wyższych wartości moralnych niż te praktykowane przez ich pożywienie. Sposoby praktykowania owych wartości przybierają zróżnicowane formy.

Członkowie Sabatu na pierwszym miejscu stawiają sektę, potem dopiero swój klan. W obrębie klanu wampiry nie różnią się między sobą, natomiast niektóre klany cieszą się większym od innych prestiżem. Największym szacunkiem w sekcie darzy się klany Lasombra i Tzimisce, oba za zniszczenie swoich Przedpotopowców. Na otaczającą Tzimisce estymę dodatkowo wpływa odkrycie przez nich Vaulderie jako sposobu pozbycia się Więzów Krwi. Niezwkłe jest to, że nawet Pariasi są rozpoznawani jako klan i odpowiednio do tego statusu traktowani.

GEHENNA



Ten, kto jest biegły w atakach błyskami spadających z najwyższych wyżyn nieba, niemożliwą czyni każdemu z wrogów przed sobą obronę. Jest tak, że miejsc przez niego zaatakowanych wróg obronić nie zdoła... Ten, kto jest biegły w obronnym skrywaniu się w najbardziej skrytych zasobach ziemi, niemożliwym czyni przeciwnikowi odgadnięcie miejsc swego pobytu. Jest tak, że miejsca przez niego na schronienia wybrane tymi są, których przeciwnik zaatakować nie zdoła.

- Sun Tzu, "The Art of War"



Tematem rozmów wszystkich obecnie istniejących generacji Rodziny jest powrót Przedpotopowców, którzy przyjdą wypijać krew swych młodszych braci. Większość uważa to jedynie za legendę, jednakże wampiry Sabatu twierdzą, że godzina grozy jest już bliska. Sabat bez ustanku przygotowuje się do ostatecznego starcia z wodzami Jyhadu.

Zgodnie z tym, co podaje Sabat, Gehenna jest dla wampirów zakończeniem cyklu egzystencji, mimo to nie oznacza ich całkowitej zagłady. Młodzi będą musieli przeciwstawić się swoim starszym i tylko najsilniejsi przetrwają. Jest to najwyższe przykazanie ideologii Sabatu oraz główna przyczyna masowej produkcji wampirów do walki z Camarillą, Inconnu oraz innymi przeciwnikami.

Zgodnie z tą teorią na końcu poprzedniego cyklu miał miejsce Bunt Anarchistów, z którego wyrósł współczesny Sabat. Powstanie sekty przypada na początek obecnego cyklu. Celem Sabatu jest wyzwolenie młodych spod tyranii starszych. Sekta wierzy, że tylko poprzez wzajemną lojalność oraz uwolnienie się od rządów starszych młode generacje będą w stanie odeprzeć powracających Przedpotopowców. Na własnych doświadczeniach z Buntu Anarchistów wampiry Sabatu nauczyły się, że nawet buntownicy potrzebują jakiś struktur, aby ich bunt mógł odnieść skutek. Walcząc o wolność i lojalność zjednoczyli się, tworząc istniejący dziś Sabat.

Camarilla została utworzona raczej pod koniec poprzedniego cyklu niż na początku obecnego. Camarilla powstała, aby chronić rasę wampirów przed Inkwizycją i anarchistami mordującymi swoich stwórców. Chociaż tę sektę stworzyli starsi świata wampirów, wielu młodych postanowiło pozostać przy Matuzalemach. Obecnie jej głównym celem jest ochrona całej Rodziny przed oczami śmiertelnych. We współczesnym świecie - utrzymuje Camarilla - wampiry mogą przetrwać tylko dzięki Maskaradzie. Wiara w Gehennę jest wyszydzana przez większość członków Camarilli, a ci, którzy w nią wierzą, są pewni, że Camarilla ich ochroni.

ŚWIĘTE KRUCJATY



A co jeśli powiem, że nie ma takiego miejsca do którego mógłbyś uciec i schować się przed swymi strachami? Gdzie dobro jest złem, a zło jest dobrem, i nikt nie usłyszy twoich lamentów?

- 24-7 Spys, "Heaven and Hell"



W najżywotniejszym interesie Sabatu leży zdobycie kontroli nad jak największą liczbą miast w Ameryce Północnej. Sabatnicy wierzą, że tylko podbijając miasta kontrolowane przez Camarillę mogą uwolnić się spod wpływu Przedpotopowców. Oblężenie miast, znane także jako Krucjaty, wypływa z samego rdzenia ideologii Sabatu. Zgodnie z tym, co głoszą przywódcy Sabatu, Camarilla istnieje w celu ułatwienia Starożytnym pokonanie młodszych generacji wampirów. Aby zniwelować przewagę ukrytych wodzów Jyhadu, Camarilla musi zostać zniszczona. Nie oznacza to, że należy zniszczyć wszystkie wampiry należące do Camarilli - tylko samą sektę.

Pierwszym krokiem w przejmowaniu miasta Camarilli jest powzięcie decyzji, którzy członkowie Rodziny warci są oszczędzenia, a którzy powinni zostać zniszczeni. Sabat wysyła szpiegów do miast, by dokonać rozpoznania pośród wampirów. Szpiedzy przez wiele lat pozostają w ukryciu, zbierając wszelkie możliwe informacje o przeciwniku, a w szczególności o anarchistach i starszyźnie. Te dwie grupy będą nasilniejszymi oponentami ataku.

Po wstępnym rozpoznaniu do miasta wkraczają kolejni szpiedzy Sabatu, przedstawiając się Księciu jako członkowie Camarilli z innego miasta. Większość przyłącza się do anarchistów, ale niektórzy wchodzą w układy z innymi koteriami. Owi szpiedzy przez lata lojalnie służą Camarilli, nawet posuwając się do ekstremalnych uczynków, aby tylko przełożeni i inne wampiry uznały ich za wiernych i godnych zaufania towarzyszy.

Prawdziwa zabawa zaczyna się dopiero wtedy, kiedy szpiedzy napuszczają członków Rodziny na siebie nawzajem, wprowadzając napięcie i niesnaski pomiędzy starszyzną. Szczęśliwie już te akcje wywrotowe wystarczają do podkopania autorytetu Camarilli w mieście. Nawet gdyby ta część planu nie zadziała, przechodzi się do następnej fazy operacji.

Coraz więcej wampirów Sabatu potajemnie przedostaje się do miasta i ukrywa w zamaskowanych schronieniach przygotowanych przez poprzednich agentów. Od tego momentu rozpoczyna się prawdziwe oblężenie. Sabat, wykorzystując zdobytą wiedzę, niszczy Maskaradę w mieście. Na początek anonimowe donosy do mediów i władz ujawniają powiązania pomiędzy Camarillą, urzędnikami miejskimi i innymi ważnymi osobistościami. W razie potrzeby Sabat nie cofa się przed fałszowaniem dowodów. Chociaż nie płyną z tego bezpośrednie korzyści, działania te powinny spowodować panikę i zamieszanie wśród przywódców Camarilli. Wówczas wampiry Sabatu zaczynają mordować ludzkich współpracowników Camarilli. Przywódcy Camarilli zostają zmuszeni do skupienia wysiłków na naprawianiu wywołanych przez Sabat wyłomów w Maskaradzie.

Na ogół na tym etapie Sabat zostaje rozpoznany jako winowajca, tak więc sekta może przyjąć bardziej bezpośrednie środki walki z wrogiem. Sabat rozpoczyna masową produkcję wampirów. Rzucone przeciwko Camarilli zajmują jej uwagę i rozpraszają siły. Równocześnie rozdarcie w Maskaradzie poszerza się stale, w miarę jak rośnie w mieście liczba morderstw i zaginionych osób. Na miejsce zniszczonych w walce nowych wampirów tworzy się legiony kolejnych. Sabat zaczyna otwarcie nawracać członków Rodziny, szczególnie tych o dużym prestiżu, jako że właśnie oni mogą pociągnąć za sobą innych.

Zaatakowane wampiry Sabatu, o ile nie mają przewagi nad przeciwnikiem, ratują się ucieczką. Dla ochrony przed bezpośrednim atakiem doświadczony członek Sabatu będzie prowadził ze sobą niewielką grupę nowych wampirów. Każdy uśmiercony przez Sabat członek Rodziny jest pozostawiany do odkrycia przez śmiertelnych (zakładając, że nie jest na tyle stary, aby od razu obrócić się w pył), co jeszcze bardziej naraża Maskaradę.

Główny ciężaru uderzenia Sabatu spada na klan Tremere. Jeśli tylko Sabat zdoła dowiedzieć się, gdzie ukryta jest fundacja, to wysyła tam we wczesnej fazie oblężenia swoje sfory nowych wampirów. Chociaż wiele fundacji Tremere jest przygotowanych na takie ataki, niewiele z nich przetrwało najazd przygniatającej liczebnie sfory wampirów Sabatu.

Niektóre sfory przystępują do oblężenia tylko dla Zgromadzeń Wojennych: w nadzieji zniszczenia starszego Camarilli i osuszenia go z krwi. Ponieważ równoczesne zapewnienie dostatecznej ochrony wielu starszym jest niewykonalne, Zgromadzenia Wojenne na ogół są zwoływane przeciw więcej niż jednemu starszemu. Większość sfor zaangażowanych w Zgromadzenia Wojenne to nomadzi.

Jeśli Sabat odnosi sukces, Maskarada pęka na kawałki a Rodzina Camarilla ucieka z miasta liżąc swoje rany. W większości wypadków Książę miasta jest zbyt uparty, aby dobrowolnie zrezygnować z kontroli, chyba że otrzyma bezpośredni rozkaz od Egzekutora. W mieście młodzi członkowie Camarilli otrzymują szansę przyłączenia się do Sabatu, jeśli tego pragną, wszakże pod warunkiem, że przyjmą sposób nie-życia sekty. Wampiry Sabatu kontynuują przenoszenie się do podbitego miasta, przejmując kontrolę nad zamieszkującymi go śmiertelnikami. Sabat posiada duże doświadczenie w zacieraniu śladów minionego konfliktu - w krótkim czasie niepożądane wspomnienia zostają wymazane z umysłów śmiertelnych a minione wydarzenia są przedstawiane jako kolejna fala przestępczości.

Camarilla nigdy nie przebaczała i nie przebacza. Camarilla zawsze próbowała odzyskać utracone miasta, nie odnoszą jednak w tej mierze większych sukcesów. Na przeszkodzie eskalacji działań Rodziny stoi zasada nie zwracania na siebie uwagi śmiertelnych. Sukcesy Camarilli biorą się wyłącznie z zawiłego planowania i precyzyjnej realizacji tych planów. Odmiennie działa Sabat, który bazuje na swobodnym kontrolowaniu tworzonego chaosu; czasami tak wielkiego, że nawet przywódcy oblężenia nie wiedzą, co się dzieje.

TAKTYKA SABATU



Krew popłynie za krwią

Oto czas umierania

- Metallica, "Damage Inc."



Jeżeli można osiągnąć mistrzostwo w sztuce wampirycznej wojny, to Sabat jest tego najbliższy. Swoją siłę czerpie z wolności i lojalności własnych członków oraz wiary, że tylko najsilniejsi przetrwają. Kiedy rozpętuje się walka, Sabat korzysta ze wszystkich środków jakimi dysponuje. Jego członkowie stają się odważni aż do szaleństwa, nie obawiając się Ostatecznej Śmierci.

Wymienić można kilka prostych zasad taktycznych, które okazały swą przydatność w zmaganiach Sabatu:

Sabat robi dobry użytek ze szpiegów. Wysyła agentów na terytorium wroga w celu gromadzenia informacji i siania niezgody w szeregach przeciwnika;

jeżeli ich wrogowie z Camarilli chronią się przed śmiertelnymi poprzez Maskaradę, Sabat niszczy Maskaradę;

łowców wampirów Sabat spycha do defensywy, zamieniając ich krewnych bądź ukochanych w wampiry. Jeśli to możliwe, wysyła ich do bezpośredniej walki z łowcami. Sfory na ogół używają swoich najnowszych rekrutów jako przynęty do wywabienia łowców z ukrycia. Straty ponoszone przez Sabat wśród rekrutów są na ogół dużo mniejsze od spustoszeń, które by powstały, gdyby pozwolono łowcom na pojedyncze wyłapywanie wampirów. Łowcy przekonali się jak trudnym przeciwnikiem są wampiry Sabatu, głównie z powodu tajemniczości sekty i przebywania jej członków wyłącznie w grupach. Otwarte manifestowanie swego wampiryzmu przez członków Sabatu potrafi mocno zmieszać łowców, prowokując ich nierozsądne postępowanie;

taktyka Sabatu przeciw Sługom Seta sprowadza się do bezpośredniego ataku dużą liczbą wampirów, większą nawet od sił rzucanych przeciwko Camarilli. Sabat uważa Setowców za równie nieludzkich jak własne wampiry i z tego powodu darzy ich odpowiednim szacunkiem;

spotkania z Lupinami zaowocowały tworzeniem srebrnej broni, mającej pomóc w rozprawianiu się z tym zagrożeniem. W najpowszechniejszym użyciu są srebrne miecze, chociaż nie brak też srebrnych sztyletów, grotów do strzał oraz toporów. Sabat na ogół stara się wyłapywać Lupinów pojedynczo, jednego po drugim. Inną skuteczną metodą jest ich okrążanie i próby spalenia na odległość;

Sabat produkuje dużą liczbę zbędnych wampirów, dążąc do osiągnięcia nad przeciwnikiem przewagi przynajmniej w stosunku 2 do 1. Nowo wyprodukowane wampiry są natychmiast wysyłane do walki, utrzymując w ten sposób wroga w stałym zagrożeniu;

na terytorium przeciwnika Sabat rozpętuje totalny chaos. Morduje ludzkich służących, torturuje, pali schronienia, rozsiewa wśród przeciwnika zwątpienie i zwołuje Zgromadzenia Wojenne przeciwko wybranym starszym.

Sabat używa podobnych metod podczas obrony własnych obszarów. Ponadto jego członkowie pozostają w dobrze bronionych schronieniach, zabijając swoich ludzkich służących celem zapobieżenia przeciekom informacji.

Sabat jest szalenie nieprzewidywalny i niebezpieczny. Jego członkowie nie lękają się sięgnąć po żaden z dostępnych środków dla wygrania Jyhadu. Z tego powodu uważa się ich za bardziej szalonych niż klan Malkavian i bardziej bezwzględnych niż Assamici.
2010-07-19 18:44 Читать похожую статью
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • © Помощь студентам
    Образовательные документы для студентов.